Op 20 april 1938 huwt hij in Brussel Romanie Rosalie De Brandt. De jongedame was op 25 juli 1909 in Dendermonde geboren. Het koppel ging in deze stad wonen en ze kregen er twee van hun drie kinderen (zie gezinsdiagram).
Op 19 november 1939 werd Gentil Evrard geboren. Zes jaar later, op 1 mei 1945, zag Guy Leon Achille het levenslicht.
Het gezin verhuisde naar Tongeren en op 20 augustus 1948 werd Sybilla Orpha Georgette geboren te Rocourt. Aangezien zij de naam Joniaux niet kon/kan verder zetten, verlaten wij hier haar levensweg. Toch wens ik haar via dit medium (ik weet dat ze geïnteresseerd is) van harte te groeten en druk de hoop uit elkaar nog eens minder virtueel te ontmoeten.
Ook dit gezin kreeg haar deel van de smart die onlosmakelijk verbonden is met het leven. Op 1 oktober 1956 overlijdt Guy ten gevolge van een ongeval. Hij was toen 9 jaar. In het verleden was het overlijden ten gevolge van infectieziekten dé grote doodsoorzaak bij kinderen. Pas na de tweede wereldoorlog kwam het gebruik van antibiotica goed op gang. Het bracht een verschuiving teweeg in de doodsoorzaken bij volwassenen én kinderen. Door het uitbreiden van het verkeersnet, kwam er echter een nieuwe doodsoorzaak naar voor: de verkeersslachtoffers. Spijtig genoeg werd ook het gezin Joniaux-De Brandt hierdoor getroffen. Een herinneringsprentje vind je op JSDocuments.
Wij hadden met mijn oom en tante (zoals altijd “te”) weinig contact. Zij hadden geen auto en de afstand tussen onze woonplaats Hamont en Tongeren bedroeg toch ongeveer 80 km. Enkel bij bijzondere gelegenheden kwamen we elkaar tegen, zoals het 40-jarig huwelijksfeest van mijn ouders in 1989. De hierbij ingesloten foto’s zijn op dat ogenblik genomen.
Eigenaardig genoeg had Rita – in die tijd nog mijn vriendin – in de jaren 1977-1979 meer contact met Lucianus (nonk Lus) en Romanie. Zij liep in die tijd school in Tongeren en regelmatig kwamen zij elkaar aan de basiliek tegen. Telkens opnieuw wist mijn oom, gentlemen-charmeur als hij was, haar met mooie woorden te begroeten. Ikzelf sprak hem voor het laatst toen ik een opleiding gaf in het Sint Jozefrusthuis te Tongeren, waar hij op dat ogenblik verbleef. Ook op hem bleek de tijd langzaam in te werken. De luciditeit van vroeger vervaagde beetje bij beetje.
Op 26 september 1994 had Lucianus afscheid moeten nemen van zijn echtgenote. Hijzelf overleed op 11 juli 2000 in Leuven. Van beiden vind je een herinneringsprentje op JSDocuments. En dat het geloof/religie een grote rol speelde in het gezin Joniaux-De Brandt wordt geïllustreerd door de Latijnse spreuk en de bijna Kesseltse koan op Luciens herinneringsprentje. En voor hen die hun tanden willen stukbijten op dit laatste: kroensjelen zijn kruisbessen!

