We verwelkomen 2009 niet enkel als een nieuw kalenderjaar, maar ook als ons 2de blogjaar. We publiceerden immers op 5 januari 2008 onze eerste episode van de Joniaux Saga. Het wordt dus de hoogste tijd voor een evaluatie van het voorbije jaar en een vooruitblik naar het toekomende.
We probeerden met de Joniaux Saga blog geïnteresseerden over de ganse wereld kennis te laten maken met de belevenissen van Joniaux’s en hun familie doorheen de geschiedenis en dat geschreven in het Engels en het Nederlands. Daarbij hebben we een opdeling gemaakt in drie verhaallijnen, die voorlopig althans onderling (nog) niet met familiebanden verbonden zijn. “The Old Country” vertelt het verhaal van de Joniaux naamgenoten en hun voorouders die op het grondgebied van het huidige België wonen. In “The Ecuadorian Connection” maken we kennis met de voorouders en nazaten van Carlos Joniaux (geboren Charles) die naar Ecuador emigreerde. Soortgelijk wierpen we in “The US Connection” een licht op de perikelen die de migranten naar Noord Amerika, met als hoofdrolspeler Jean Baptiste Joniaux, beleefden.
In plaats van een louter opsomming van namen en data te geven, hebben we getracht de sociaal-economische en historische achtergronden te schetsen waarin de verschillende verhalen zich afspeelden. Zo konden we meebeleven hoe afstammelingen van Jacques Joniaux (The Old Country) in België te kampen hadden met hoge kindersterfte en hoe beide wereldoorlogen hun stempel drukten op hun leven. We hebben hier en daar met wat persoonlijke herinneringen getracht de afstand tussen verteller en lezer enerzijds en het onderwerp anderzijds te verkleinen. In de stamboom van Carlos (The Ecuadorian Connection) komen we een heel andere situatie tegen. Het verhaal speelt zich hier af in de “upper-class” met gegoede burgerij en militairen. Maar ook dit bleek geen immuniteit te bieden tegen tragedies. Jean Baptiste Joniaux (The US Connection) tenslotte waagde, onder druk van hongersnood en epidemieën, de sprong in het duister en zeilde met zijn gezin een onzekere toekomst in de Verenigde Staten tegemoet. Harde tijden vol ontbering stonden hem te wachten.
Maar mensen blijken mentaal ontzettend flexibel te zijn en kunnen als het moet enorm veel dragen. Telkens opnieuw proberen ze er het beste van te maken, elk op zijn manier en met zijn mogelijkheden.
Gedurende een jaar is er exact 3900 keer op de blog geklikt op één van onze ca 70 afleveringen. Elke klik wordt geregistreerd en wij als schrijvers kunnen hieruit informatie putten. We kunnen weliswaar niet zien welke persoon er op onze blog komt, maar we kunnen wel een onderscheid maken tussen de verschillende computers. Zo zijn er lezers die met een bepaalde regelmaat terugkomen; anderen vinden onze blog eerder eenmalig bij wijze van toeval. Veruit de meest trouwe lezers vinden we in België en Noord Amerika. Ook Nederlanders willen bepaalde stukken uit ons verhaal wel eens onder de loep nemen. Al wonen behoorlijk wat Joniaux’s in Ecuador, toch bezoeken zij onze blog eerder sporadisch. We moeten hierbij wel opmerken dat een aantal van hun familieleden intussen uitgeweken zijn naar de VS en van daaruit hun interesse laten blijken. Een enkele keer komen we op de blog een Fransman, een Duitser of een Filippijn tegen. Deze laatste zal zeker verdwaald zijn op Google! Ook dat blijkt interessant, want als mensen via Google onze blog vinden, worden de trefwoorden waardoor zij op ons spoor zijn gekomen geregistreerd. Tot onze grote verbazing komen heel wat lezers op de blog terecht via de episode “Koken met Rita en Jos”!
We hoopten bij het opstarten van de blog ook enige interactie met onze lezers te krijgen zodat we eventueel ontbrekende of foutieve informatie konden aanvullen of corrigeren. Dit valt voorlopig een beetje tegen. Een mogelijke verklaring hiervoor is dat de verhalen zich tot nog toe vooral in een relatief verder verleden afspeelden. In ons tweede publicatiejaar zullen we steeds vaker de hedendaagse tijd benaderen en we hopen dan ook dat we bij de bespreking hiervan meer reacties allerhande kunnen losweken.
En zo zijn we automatisch bij het volgende blogjaar gekomen. De ruwe gegevens liggen hier in mappen en op losse bladen te wachten om in verhalen gegoten te worden. Zonder veel van de inhoud te verklappen, kunnen we nu reeds zeggen, dat de komende vertellingen nog veel meer verbluffende informatie zullen bevatten (we zullen het woord “spectaculair” met enige omzichtigheid gebruiken). Om alles grondig uit de doeken te kunnen doen, zullen we waar nodig de tijdslijn uitrekken of opvouwen. Dat wil zeggen dat we soms drie afleveringen nodig hebben om de gebeurtenissen van drie weken te vertellen, terwijl we op andere ogenblikken in één aflevering 50 jaar vooruitspringen. Zoals we pas meldden, gaan we trachten de vrouwelijke Joniaux naamgenoten meer aan bod te laten komen: we willen niet seksistisch overkomen!
In elke geval: 2009 belooft een spannend Joniaux-jaar te worden. We wensen jullie veel leesgenot, maar vooral veel geluk en liefde met de mensen rondom jullie. Want als we één ding van onze voorouders kunnen leren, is dat wel het belang van mensen die je steunen en samen met je door het leven willen gaan, ongeacht de omstandigheden.
Rita en Jos